Toegift

La Tour Eiffel a froid aux pieds.
L’Arc De Triomphe est rallumé
Et l’Obélisque est bien dressé
Entre la nuit et la journée.

Il est cinq heures.
Paris s’éveille.
Paris s’éveille.

Je zal bovenstaand nummer al tig keer in je hoofd hebben gehad deze week en wat denk je, op het momênt suprème wordt je wakker rond die tijd. Vanmorgen om 5 uur dus. Hoe goed voel je je dan zeg. Dat was een heel mooi moment en vervolgens sliep ik weer snel verder maar als ze hadden gezegd. “Opstaan en klaar maken voor vertrek voor een ritje van 200km, had ik het misschien ook wel gedaan… Kortom, de euforie heerst maar het is ook erg fijn om lekker weer naar huis te gaan en de omschakeling in gang te zetten naar het normale leven.

Nu ik toch weer zit te tikken wil ik nog wat dingen kwijt.

Het is ongelofelijk maar waar: de Coureurs du Courage hebben in de hele tour geen enkele lekke band gehad. We hebben verder ook amper enkel andere technische mankementen gehad.
Daan heeft wel een keer zijn voorste tandwielen bij de fietsenmaker moeten laten vastzetten en Cees en Pieter zijn twee keer omgevallen maar dat hadden ze aan zich zelf te wijten. De eerste keer gebeurde dat toen ze in de klim van de Perthus omkeerden voor een slokje bier, de tweede keer was op de Ventoux waar ze van de fiets waaiden… Al met al hebben we het dus enorm getroffen en het voelt dan ook alsof er een engeltje op onze schouders is meegereden!

Verder heeft onze Chef du Courage gisteren tijdens het borrelen de truien verdeeld. Zelf krijgt hij de groene trui. Daan is verreweg onze beste sprinter, in finales is hij ongenaakbaar om over tussensprints maar te zwijgen. En als er geen officiële kwamen dan bedacht Daan er zelf wel ergens eentje om vol voor te gaan. Daarnaast is hij de Tom Dumoulin onder de Coureurs du Courage. Goeie kop er op en ijzersterk op het vlakke tot aan stijgingspercentages van 5 a 6 procent. Een kopman waardig!

Voor Folkert had Daan de zeer prestigieuze prijs “Meest strijdlustige renner” bedacht. Wat een temperament heeft die man toch. Hij had zich gisteren amper bij het peloton aangesloten of de vogel was alweer gevlogen.
Dat Folkert een toonbeeld is van strijd blijkt ook wel uit zijn ambitie om volgend jaar opnieuw de Tour de France te gaan rijden.

Pieter kreeg naast de bolletjes en gele trui de bruine trui uitgereikt. Hij heeft inmiddels al laten doorschemeren de truien volgend jaar niet te gaan verdedigen.

Cees kreeg de witte trui voor de beste jongere maar misschien is “het grootste talent” beter van toepassing. Bovendien zou de bolletjes trui Cees ook niet misstaan, wat een klimmer die Cees! Het is dat hij wat onervaren was en last van zijn knie kreeg maar ik ben er van overtuigd dat we nog veel van hem gaan horen!

De roze trui was bedoeld voor Bart maar onze Charmeur du Courage had andere bezigheden gisteravond en heeft zijn trui nog niet in ontvangst kunnen nemen.

Aan het eind van de ceremonie protocolaire kwam Daan met de belangrijkste truien op de proppen; de gouden truien. Deze werden uitgereikt aan de Chef du Courage en de twee Coaches du Courage. Oftewel Daan, Harry en Bart. Maar zelfs een gouden trui is niet voldoende. We zijn jullie oneindig veel dank verschuldigd!

Tot slot nog wat actueel nieuws vanuit de Voiture du Courage van Bart. Momenteel zit hij op 6117 km en als we terug zijn Oss zal dat opgelopen zijn tot 6500. Ga er maar aan staan!
Daarnaast merkte Bart net op dat de 3519 Coureurs du Courage vlag het al die tijd wapperend en al heeft volgehouden maar dat de vlag vanmorgen opeens ter ziele was. Dat kan geen toeval zijn. We zijn klaar, het zit erop en kijken uit naar een nachtje in ons eigen bed!

Onze rust zal van korte duur zijn want daags na de echte  tour starten de criteriums. We hebben nog geen concrete toezeggingen gekregen maar dat lag meer aan ons eisen pakket dan aan de organisatoren. Tot nog toe zag geen van allen er heil in om de Coureurs du Courage van Tourtel Twists te voorzien.

En onze rust wordt verstoord door Christian Prudhomme. Hij is druk op zoek naar een nieuw aantal coureurs per team en zag wel wat in onze opzet. 4 Coureurs, 1 superknecht voor een week en slechts 2 begeleiders. Ook op dit punt zijn de onderhandelingen nog gaande. Christian was trouwens ook benieuwd hoe de Coureurs du Courage het voor elkaar hebben gekregen om de Tour uit te rijden zonder enige vorm van doping. We konden hen direct van repliek voorzien. Wij zijn er trots op dat we de Tour de France van 2016 hebben uitgefietst op pannenkoeken, pasta, repen, kwark, noem het allemaal maar op en boterhammen met pindakaas.

Christian reageerde net zo als op vrijdag de 1e juli in alle vroegte bij Mont Saint Michel “Bravo bravo”.