Etappe 21

Beste allemaal. We hebben het heel lang volgehouden maar uiteindelijk zijn de Coureurs du Courage toch door de knieën gegaan. Daar wil ik het in dit afsluitende verslag ook eigenlijk alleen over hebben.

Maar niet voordat ik toch even kort een blik werp op de laatste etappe. Voor de verandering stonden we weer eens vroeg op voor de 2.5 uur durende autorit naar Chantilly. Hoe geweldig was het om daar onze wegkapitein Folkert weer te ontmoeten die samen met zijn vrouw Joke, dichter Lisette en haar vriend naar Frankrijk was gekomen om de laatste etappe weer mee te fietsen. Hierdoor was de oorspronkelijke groep, Coureurs du Courage, team Walraven en Tsjerk plus Dieter weer compleet. We reden een kilometer of 60 achter de donnonsdeselle aan maar hadden niet het idee dat we het halve uur achterstand zouden goedmaken. Gelukkig hadden zij nog een stop vlak voor het centrum van Parijs en konden we ons bij hen aansluiten. Maar dat het zo’n geweldige belevenis werd hadden we niet durven dromen. We werden geëscorteerd door motoren en tuterende auto’s en de hele champs elysees applaudiseerde voor het 50-80 man en vrouw sterke peloton. De Parijzenaars zelf deden flink mee met toeteren en zo werd het een onvergetelijk rondje. Ik weet niet wat er bij de andere Coureurs du Courage allemaal door hun hoofd ging maar bij het ook passeren van de Arc de Triomph rolden er wel een aantal traantjes over mijn wangen.

Alle Coureurs du Courage maakten vuisten en overwinningsgebaren en zo maakten we het hele rondje champs elysees vol.

Inmiddels is het een aantal uur, champagne en een paar biertjes later en kan ik melden dat het allemaal nog erg onwerkelijk is. Zeker gezien de manier waarop het allemaal gegaan is. We zijn vreselijk blij en gaan zo met zijn allen de stad in.

Maar niet voordat ik uit de doeken ga doen wat toch wel het hoogtepunt van de dag was. Onze chef du Courage Daan ging vlak na de finish op zijn knieën om Kim ten huwelijk te vragen. Het antwoord moge duidelijk zijn. Ja dus!

Daan kere, geweldig en op zijn Frans noemen we dat Bonne Courage!

En daarmee is het tijd om te stoppen. We kijken er naar uit om jullie allemaal de verhalen hoogstpersoonlijk nog eens uitgebreid te gaan vertellen. Eerst gaan we nu zelf nog een avondje nagenieten.

Tot snel en groetjes van het hele Coureurs du Courage team!