Etappe 20

Hee volgers! Het was een inktzwarte dag in de tour voor het vaderlandse wielrennen, dat moge duidelijk zijn. Gelukkig kunnen de Coureurs du Courage iets van die pijn verzachten. Ze zijn namelijk onderweg naar Parijs!!! Maandenlang konden we tegen al onze vrienden, familie, collega’s en bekenden vertellen wat we van plan waren. “We gaan de Tour de France fietsen en zijn 1 dag eerder in Parijs dan Froome”. Het gaat nog “gewoon” gebeuren ook. Hoe geweldig!

Na een tekort nachtje zaten de Coureurs du Courage vanochtend al om 6 uur aan tafel. Naast de laatste zware bergetappe stond er immers ook nog een lange verplaatsing op het programma. Momenteel zitten we namelijk in de Voitures du Courage richting onze overnachting in Auxerre.

Na een kort ochtendritje richting het hart van de tour in deze slotweek; Megeve. Vertrokken de Coureurs du Courage om 7.15 uur vanaf het depart reeel. Zo’n 2 uur later hadden ze de Col des Aravis alweer achter zich gelaten en kwamen ze bij Bart voor de eerste stop. Bart kwam zeer opgetogen uit 1 van zijn favoriete bushokjes. We troffen Bart aan exact zoals we konden verwachten, met korte broek, alleen dit keer voor het eerst sinds tijden zonder zonnebril. Wat was er met Bart aan de hand. Dat hij van slag is hebben we al dagen door maar dat onze Charmeur du Courage ook daadwerkelijk een date heeft geregeld in Parijs deed ons zeer veel deugt. We konden ook wel een opstekertje gebruiken want van de tot nog toe zo stoer en onverschrokken Coureurs du Courage was in dat bushokje niet veel meer over. Regen en kou hadden zich van hen meester gemaakt en dat hakte er flink in. De Coureurs du Courage waren kwetsbaarder dan ooit en waren oh zo blij dat ze kort na de stop mochten gaan beginnen aan de klim van de Colombiere. Daar warm je teminste van op. Cees en Pieter namen dat iets te letterlijk en vielen de Colombiere aan alsof hun leven er vanaf hing. Veel verstandiger was Daan want die behield zijn rust om wat over te houden voor de Ramaz en de Joux Plane. De laatste twee serieuze beproevingen van de Tour.

Gelukkig waren de Coureurs bij de lunch in Taninges weer bijelkaar en konden we ons zowaar opwarmen in de zon. Dat was boffen…
Bij de lunch werden we vergezeld door Rebecca en Rick, schoonzus en zwager van Cees. Erg leuk. En halverwege de laatste col kwamen we ze weer tegen, namen de aanmoedigingen dankbaar in ontvangst en reden toen met een big smile verder richting de finish in Morzine. Waarbij niet onvermeld mag blijven dat we vlak onder de top van de Joux Plane onze held Claude nog tegenkwamen. Opeens reed onze 70 jarige vriend daar weer. Magnifique.
Onze andere vrienden van het peloton hebben we overigens al twee dagen niet gezien. Wij hanteerden de vroege strategie en derhalve liepen we elkaar mis. Morgen hopen we nog op een algemene hergroepering.

De rit van vandaag eindigde dus in Morzine. En ja hoor. Nog meer vrienden. Notre amis de Flecheurs. Ze waren zeer goed geluimd en overspoelden ons met presentjes. Onder meer het officiĆ«le tourboek en we kregen en passant ook nog een boekwerk met alle kruisingen en hoe de pijlen moeten staan. Onze chef du Courage nam deze trots in bezit en hij zal ze een mooi plaatsje geven. Misschien gaat hij er ook wel wat over schrijven in zijn aanstaande boek. Ik mag er eigenlijk niet veel over vertellen maar kan al wel verklappen dat er een roadmap in komt van alle plaatsen waar ondergetekende zijn behoefte in de vrije natuur heeft gedaan. Het zal u dan ook niet vriend in de oren klinken dat de titel zal luiden. ” De tour de France – alle schaamte voorbij”.Overigens doet Daan de laatste dagen ook een gooi naar de bruine trui maar dat terzijde.

Goed mensen. We zijn dus op weg naar Auxerre. Hebben vandaag 148 km met de fiets afgelegd, waarvan 50 klimmende kilometers. In totaal zitten we al over de 3600 kilometer pp dus het moet raar lopen als we de 3519 niet gaan halen.