Etappe 18

Beste fans van de Coureurs du Courage, want zo mogen we jullie zo langzamerhand wel noemen! Onze dank voor al jullie berichtjes en reacties. Zeker voor wat FB betreft. Cees liet vandaag doorschemeren dat iedere keer dat hij contact maakt met internet er weer een hele lading berichten binnenkomt. Zodra we thuis zijn zullen we alles nog eens goed door gaan nemen, in het kader van het nagenieten maar zeker ook als naslagwerk wat we zelf allemaal hebben meegemaakt want dat is onderhand niet meer bij te houden. Ik heb vandaag tot tweemaal toe gevraagd waar we gisteren waren vertrokken en net had ik al moeite om het hotel van afgelopen nacht te herinneren!

Vanaf het ontbijt begon het me weer te dagen. Oh ja, we zagen plots de Dondondeselle dames bij het ontbijt verschijneb. Althans een aantal daarvan. De wedstrijdrijdsters moesten eerst een fitheidstest op een home trainer afleggen. Dat doen ze 4 keer tijdens de ronde en vandaag op de tijdrit dag was daar prima gelegenheid voor. De dames pakken het dus serieus aan. Hoewel ze na vandaag een probleem hebben omdat 1 camper van het begeleidingsteam er genoeg van heeft en de tour heeft verlaten. Wat er precies gebeurd is weten we niet maar gelukkig hebben we met onze charmeur Bart een uitermate betrouwbare infiltrant die ons goed op de hoogte houdt van het wel en wee bij de dames. Van een B. F. in het bijzonder trouwens…

Bart heeft er het dus maar druk mee en zeker nu hij na de rustdag een nieuwe hobby heeft: fietsen. Hij heeft samen met ons de tijdrit gereden en is haast niet meer af te stoppen. Het is dat de tickets voor Rio al zijn vergeven anders had hij nog serieus kans gemaakt ook…

Onze activiteiten na de tijdrit zijn vrij makkelijk te omschrijven. Terrasje hier, terrasje daar, nog maar een terrasje en nu wordt het tijd om het cafe in te gaan om de Tour de France te gaan kijken. Deels ontstond deze middagbesteding uit luiheid, deels omdat we nog niet terecht konden bij onze overnachting. We hebben namelijk te maken met een primeur. We zitten voor 2 dagen in een appartement en momenteel wordt er druk gekookt. Morgen komen we na de etappe dus weer hier terug maar hoe dat allemaal zal gaan is nog erg onzeker. We moeten een stuk tegengesteld rijden ten opzichte van de tijdrit van de tour. Hiervoor willen we al rond 6 uur vertrekken anders komen we überhaupt niet in Albertville. En hoe we in Megeve de tour kunnen passeren wordt ook improviseren. Daan heeft alle mogelijke plannen al klaar liggen dus dan komt het goed!!!

Vanmiddag hadden we na de tijdrit nog even een opsplitsing. Bart en Daan keerden terug naar het hotel in Sallanches om de voiture du Courage op te halen. Cees en Pieter begaven zich toen naar hun eerste terras waar zij niet lang daarna bezoek kregen van de broer en schoonzus van Pieter. Zijn schurken van neefjes namen in de loop van de ontmoeting het gesprek over en vermaakten ons met liedjes en moppen. Maar ze waren ook serieus. Martijn zei namelijk dat hij ook de Tour de France wilde gaan fietsen. Rare jongens die Schreuders!

Nadat we uiteindelijk helemaal gesettled waren in ons onderkomen was het tijd voor een verfrissende duik in het zwembad. Bart omschreef het daarna goed. “Het is toch niet te geloven hè. 3 dagen lang geen wolk aan de lucht, wij liggen 5 minuten bij het zwembad en het trekt helemaal dicht”. Dat was inderdaad pech maar als ik nu vanaf mijn kamer naar buiten kijk en de prachtige bergen weer zie ben ik weer helemaal gelukkig. En dat is een mooi bruggetje naar de afsluiter van vandaag. Cees zei het uiterst treffend. “Dat is ook wel eens fijn hè, een keer een mooi uitzicht vanaf de fiets” 🙂